نام خود و آ ن علی (ع) مولا نهاد
گفت هر کس رامنم مولا ودوست
ابن عم من علی (ع) مولای اوست
کیست آن مولا که آزادت کند
بند رقیت ز پایت باز کند
چون به آزادی نبوت هادی است
مومنان را ز انبیا آزادی است
ای گروه مومنان شادی کنید
همچو سرو وسو سن آزادی کنید
لیک می گویید هر دم شکر آب
بی زبان چون گلستان خوش خضاب
بی زبان گویند سرو و سبزه زار
شکر آب و شکر عدل نوبهار
حله ها پوشیده ودامن کشان
مست ورقاص وخوش وعنبر فشان
جزو جزو آبستن از شاه بهار
جسمشان چون درج پر در ثمار
مریمان بی شوی آب است از مسیح
خامشان بی لاف وگفتاری فصیح
[ ] + نوشته شده در ساعت 8:41 توسط ادبیات[/url]